Farin...

Gleðilega hátíð gott fólk.. eftir sólarhring verð ég komin upp á hótel á Tenerife :) Samkvæmt veðurspánni á Yahoo á að vera 20´C á föstudaginn og heiðskýrt á norðurhluta eyjunnar.. suðurhlutinn er yfirleitt alltaf hlýrri og þar verðum við!

Hvernig veistu að þú ert í prófatíð?

... þegar þú deyrð úr hlátri þegar þú færð lánaðan varasalva í túpu og ferð að hugsa um þrönga sáðrás..

DramaQueen

Þú ert miðlungssteikt dramadrottning.

Miðlungssteiktar dramadrottningar eru konur meðalhófs. Þær eru skynsemisverur miklar, hafa sterka réttlætiskennd og vilja öllum vel. Í raun myndu flestar miðlungssteiktar dramadrottningar frekar vilja vera baunabuff en hamborgari því þá hefðu engin saklaus dýr þurft að líða fyrir samlíkinguna.

Miðlungssteiktar dramadrottningar hafa algera stjórn á dramatíska hluta heilans. Í raun verður sjaldan vart dramatískrar hegðunar hjá hinni miðlungssteiktu. Ekki einu sinni slæmur hárdagur getur raskað ró hennar.

Miðlungssteiktar dramadrottningar eru hæglátar, yfirvegaðar en fylgispakar. Þær eru trúar leiðtoga sínum sem er gjarnan léttsteikta dramadrottningin og fylgja henni oft í blindni. Þegar á reynir er hún hins vegar ekki tilbúin til að hvika frá sannfæringu sinni og á það til að vera samviska þeirrar léttsteiktu og halda henni á jörðinni.

Hversu mikil dramadrottning ert þú?

Stóra systir gengin út!

Maja mín og Beggi komu öllum- að flestum- á óvart á laugardaginn þegar Maja bauð fullt af fólki í þrítugsafmælið sitt sem endaði svo í brúðkaupi! Salurinn var æði, Erla og Íris skreyttu hann þvílíkt flott, ég hefði aldrei trúað því hann gæti orðið svona flottur. Maja var stórglæsileg að vanda og Beggi líka. Við byrjuðum öll daginn í greiðslu og fíneríi og svo leið tíminn og allt í einu var kominn tími á að gefa saman fólkið. Fæstir vissu nokkuð og því kom það fólki mjög á óvart þegar Maja og Beggi gengu inn í salinn hönd í hönd, Maja með slör og brúðarmarsinn spilaður. Rosalega flott. Frábært kvöld.

35 dagar og 30 ár

Vá hvað ég hlakka til... eftir 35 daga lendi ég ásamt skottunni minni, mömmu og Sigga á Tenerife Sur flugvellinum. Það var svo gott að koma út af flugvellinum í fyrra, komið kvöld en 19 stiga hiti. Mig hlakkar svo að hafa það kósý og slappa af... --- Ég er sko búin að ákveða hvað ég ætla að gera þarna úti.. ég ætla að fara á Tuscany og fá mér að borða, ég ætla í báða dýragarðana, apagarðinn, cameldýragarðinn, verslunarferðina, vatnsrennibrautagarðinn og njóta þess að hafa það gott. Sem sagt ég ætla að slappa af :) --- En í dag er stór dagur! Stóra systa hún Maja mín er þrítug. Hún ætlar að halda upp á það næsta laugardag með heljarinnar veislu- litla systa fer í greiðslu og alles. Við höfum alltaf verið mjög nánar systur þó að samkomulagið hafi ekki alltaf verið uppá það besta.. gelgjan var stundum pínu erfið :) --- En það er pottþétt að ég á margt henni Maju minni að þakka, og Begga mínum líka. Maja tók mig upp sinn arm og aðstoðaði mömmu með mig þegar ég var lítil skotta, hún vakti heilu næturnar þegar ég hrædd við einhver hljóð. Hún sagði mér að jólasveinninn væri ekki til þegar kominn var tími til að fullorðnast. Hún vaskaði alltaf upp þótt ég ætti að gera það. Hún keyrði mig í skólann og leyfði mér að reykja í bílnum þegar hún var komin með bílpróf. Hún reddaði mér þrisvar sinnum vinnu, fyrst á Vestra, svo á Sólbaðstofunni og svo í IKEA. Hún leyfði mér að kúra upp í hjá sér og Begga þegar ég hafði misstigið mig aðeins um of í miðbænum eitt kvöldið. Hún tók dóttir minni sem sinni eigin strax frá upphafi. Hún og Beggi hafa hjálpað okkur Maríu meira heldur en nokkurn gæti grunað og svo margt margt fleira... --- Það er nokkuð ljóst að án systu hefði ég nú ekki orðið sú sem ég er :) Lov u og takk fyrir allt saman

Bissý læf

Það er svo mikið eitthvað að gera núna, misskemmtilegt. Rannsókin mín er náttla úber skemmtileg :) Hún tekur mikinn tíma, oft virðist sem ekkert gerist á þessum mikla tíma nema símareikningurinn hækkar þar sem ég þarf mikið að hringja vegna viðmælenda minna. Ef þú þekkir einhvern sem hefur verið í sérskóla fyrir nemendur með hegðunarvandamál eða eitthvað slíkt og vímuefnaneysla er ekki hans aðalvandamál og hann er á aldrinum 14-17 ára endilega hafðu samband við mig aya@hi.is Mig vantar viðmælendur!!! --- Annars fór ég á námskeið um daginn hjá Kirsten Stalker sem er einna fremst á sviði rannsókna með börnum og unglingum. Okkur í rannsóknarhópnum var boðið að koma, frábært námskeið. Ég lærði ekkert smá mikið á þessum stutta tíma, brilliant námskeið. Svo er líka bara svo gaman að hitta fólk sem er að pæla í því sama og maður sjálfur. Endalaust gaman! --- Í næstu viku er fundur hjá fötlunarfræðinni með Tom Shakespeare, hann er áhrifamikill Leedsari. Mikill talsmaður félagslega líkansins um fötlun, ég hlakka til að hitta kauða og sjá hvernig nafnið sem maður les svo oft lítur út. Það er svo gaman að vera í fötlunarfræðinni núna, það er svo mikill kraftur í öllu og svo skemmtilegt fólk sem maður er að vinna með. Endalaust gaman! --- Skottan mín er á fullu á sundnámskeiði, hún og Tryggvi fara saman og foreldrarnir sitja að snakki frammi. Í dag ákváðum við Hildur þó að breyta út af vananum, við skelltum okkur í pottinn á meðan gormarnir æfu sundtökin með kút og kork. Það var ekki nema -6°C úti... ótrúlega þægilegt að kúra sig ofan í heitan pottinn, ekki eins þægilegt samt að fara uppúr. En endlaust gott að vera í hitanum ofan í. --- Það er svo margt skemmtilegt á döfinni hjá minni. Laugardagurinn er bókaður í skemmilegheit, stóra systa á afmæli í næstu viku og verður hvorki meira né minna en þrítug. Helgan mín á líka afmæli í næstu viku, hún verður 25. Maja pæja heldur upp á afmælið á laugardaginn næsta, allur dagurinn er bókaður í punt og dúllerí :) 3. des æltum við mæðgur að bregða okkur í menningarferð í Borgarleikhúsið og sjá hana Ronju. Ég sá Ronju fyrst í bíó á Akureyri þegar ég var 3-4 ára, ég man mjög lítið eftir því nema hvað það var mikill reykingamökkur inn í salnum. Svo ætlum við Valla að fara með skotturnar okkar í Borgarfjörðinn 8-10.des og hlaða batteríin. Ég hlakka svo til, dúllast í jóladóti, borða góðan mat og vera í góðum félagsskap. Svo eru bara jólin.. og Tenerife :) Endalaus skemmtun! --- En svo er líka sumt minna skemmtilegt í gangi, nenni ekki að tala um það.

Skemmtun eða keppni?

Ég horfði á Kastljósið áðan eins og ég geri oft með öðru auganu. Nema hvað, umræðan nú var um fimleikaþjálfun. Nemar úr HR voru að fylgjast með fimleikaþjálfun 8 ára stelpna í Björkinni, þeim blöskraði svo þjálfunaraðferðirnar sem þar áttu sér stað að þeir ákváðu að fara með málið í fjölmiðla. -- Ég get alveg viðurkennt það að ég er ekki hlutlaus þegar kemur að fimleikaþjálfun, það sem maður hefur heyrt í gegnum tíðina hefur fengið mann til að efast um gildi þeirrar íþróttar fyrir börn. María hefur oft beðið um að fá að fara í fimleika, ég hef alltaf sagt nei eða dregið úr því og sagt henni að við skoðum það seinna. Ég þori ekki að taka sénsinn á því. Í Kastljósinu áðan fékk ég enn frekari staðfestingu á því að þetta sé ekki íþrótt sem hún muni æfa. -- Yfirþjálfar fimleikafélagsins kom í viðtal, hún hefði betur sleppt því ef hún hefði viljað að málið kæmi vel út fyrir félagið. Hún gat illa svarað fyrir sig, sagði stelpurnar sækja í athygli með því að gráta yfir teygjum og að nauðsynlegt væri að slá á stelpurnar til að þær þekktu rétta vöðvahópa og stæðu rétt. Er þá ekki nauðsynlegt að slá á hendurnar á börnum í leikskóla? Flestir uppeldisfræðingar eru sammála um að slíkt er ekki rétt aðferð til að ná árangri. Nautahægðir segi ég nú bara. -- Af hverju geta börn ekki verið í íþróttum af því það er hollt líkamlega, andlega og félagslega? Síðan hvenær áttu börn ekki að skemmta sér í íþróttum? Síðan hvenær er sársauki birtingarmynd athygli?

Ég dó næstum því :)

Rakst á þetta innlegg á tímaþjófnum barnaland.is áðan þeta kom firir mig og kal nýmer 3 en það var han sem prunpaði á mig og ég gubaði á han og han hélt bara áfram og var alveg sama og ég grenjaði bara og han hlæjaði að méro g svo hæti ég með honum því ahn var altaf að prunpa eftir þeta þegar við vorum að geraða því honum fanst það ssvo findið!!!! Ja hérna hér!

Menningarferð

Í tilefni þess að Helgi útskrifaðist síðasta laugardag með BA próf í uppeldis- og menntunarfræði ákváðum við Hildur og María að gerast menningarlegar og skelltum okkur í bæinn. Takmark okkar var að fara á sem flesta staði í miðbænum.Byrjuðum á Caruso.. Svo var ferðinni heitið á Sólon, myndavélin gleymdist í töskunni en við skelltum okkur á París..svo Deco, svo Victor þar sem við urðum allt í einu minnilhlutahópur, svo Sólón, svo Hverfis og aftur Sólon. Hildi fannst drykkurinn sinni betri í útlöndum... en ég sá hana nú ekki kúgast á þessum Komnar á Deco, þrælfínn staður með góðri Stellu. Rann ljúflega niður Victor, og "helvítis" útlendingurinn að reyna við andskotans Íslendinginn hana Maríu.. ég læra íslenska, ég strákur og þú stelpa :) Flíspeysurnar og vinnujakkarnir urðu nú aldeilis hott þegar við tókum upp glossinn... And we were crazy... Set inn albúm þegar ég nenni, kúltúrkveðja

Nenna óskast!

25 ára einstæð móðir/háskólanemi í Vesturbænum óskar eftir nennu á viðráðanlegu verði. Nennan þarf að gera það að verkum að einstaklingurinn öðlist drifkraft og áhuga á núverandi námi og sinni því af heillindum og alúð. Tekið er á móti umsóknum í athugasemdnum, umsóknir þurfa að uppfylla almenn skilyrði um röklega framsetningu og bera vott um metnað. Með ósk um skjót viðbrögð Ásdís Nennulausa

Bara af því það er föstudagskvöld :)

Alltaf stuð í Vesturbænum!

Það er svo mikið um djúpar pælingar á blogghringnum mínum að maður getur ekki annað en farið að velta öllu fyrir sér fram og til baka- hentar vel þegar maður getur ekki sofið :) --- Að væla yfir eigin lífi er svo auðvelt þangað til maður áttar sig á því að maður hefur það nú bara asskoti gott miðað við svo marga aðra. Ég er búin að hanga alltof mikið á barnaland.is í kvöld og þar var verið að auglýsa eftir uppskriftum af máltíðum fyrir 100-300 krónur- vona að ég þurfi aldrei að pæla í því að eyða ekki meira en 300 kalli í kvöldmatinn fyrir okkur Maríu. Hvað er að þessu landi þegar fólk þarf að borða fyrir þennan pening, hvernig er næringargildið í þessum mat? --- Svo las ég á bloggi einnar skvísu um að gera upp fortíðina. Öll eigum við einhverja drauga úr den misstóra auðvitað en það virðist oft vera þannig að þeir sem eiga minnstu draugana kvarta hvað mest. Stóru draugarnir eru afgreiddir án þess að kvarta mikið. Fortíðin er það sem mótar nútíðina, án fortíðarinnar værum við ekki þau sem við erum. Fortíðin er liðin og framtíðin bíður, maður verður að leyfa sér að njóta lífsins því einn daginn er það ekki lengur í boði. --- Svo er líka alltaf veikindi barna sem fá á mig, maður kvartar yfir smá flensuskít sem stendur yfir í nokkra daga. Litla frænka mín veiktist um daginn, mér fannst það ekkert smá erfitt að vita ekki hvað væri að. Hugurinn fór að flug og flugið var ekki gott. Þetta voru nokkrir dagar, hvernig fara foreldrar að þegar börnin þeirra liggja mikið veik mánuðum saman, jafnvel árum, hvernig er þetta hægt og halda geðheilsunni á sínum stað. Lífið er flókið

Heimilisofbeldi

Undanfarið hefur heimiliofbeldi mikið borið á góma í kringum mig. Skólasystir mín sagði okkur í fyrra frá grófu ofbeldissambandi sem hún var í, maður var bara eiginlega orðlaus. Þvílík mannvonska en ótrúlega sterk stelpa, sá hana einmitt um daginn. Lítur rosalega vel og blómstar alveg. Ástæðan fyrir því að hún sagði okkur hinum frá þessu var umræða í kringum hópverkefni þar sem ein skólasystir okkar lét þau orð falla að hún skildi ekki konur sem létu berja sig trekk í trekk. Það er lætur enginn berja sig, svona tungutak fer í taugarnar mér. Kannski vegna þess að eitt sinn var ég ekkert langt frá því að búa við þessar aðstæður án þess að átta mig á því, en með aðstoð góðra vina og fjölskyldu slapp ég. Allir eru ekki svo heppnir. Helgan mín lét mig aldrei í friði :) og sætti sig ekki við framkomuna sem var á mínu heimili, takk fyrir það Helga mín. Hún var sennilega sú eina sem vissi hvernig málin voru. Fjölskylduna grunaði að ekki væri allt með felldu og þegar ég sagði loks frá tók hún mér með opnum örmum. Ef mamma hefði ekki verið svona ákveðin hefði ég sennilega stokkið til baka á einhverjum tímapunkti... .En ég vil taka það fram að ég er ekki að ræða um Nonna --- Um daginn var ég svo í öðru hópverkefni, þá kom aftur upp umræða um heimilisofbeldi og tók ein sér í munn þetta fræga tungutak.. að láta berja sig! Ég var reið en hélt mér óvenju rólegri. Við ræddum málin, hún var reyndar ein í hópnum á þessari skoðun. Við hinar höfðum kynnt okkur málið betur og vissum sem var að málið var ekki svona einfalt. Hún vildi meina að hér á landi væri allt til alls og kona þyrfti ekki að láta berja sig, hér hefðum við velferðarkerfi sem aðstoðaði konur út úr svona lífi. Því ég ekki sammála þótt staða kvenna í ofbeldissamböndum sé á margan hátt betri hér en í öðrum löndum þá er hún ekki góð, hugtakið fjölskyldutekjur kemur þar inn sem sterkur áhrifavaldur. Hugtak sem Kvennalistinn sálugi vildi afnema úr lögum landsins en það náði ekki fram að ganga. Þetta eina hugtak hefur miklar afleiðingar, sérstaklega í hjónabandi þar sem annar aðilinn er með mun hærri tekjur en hinn. Greiðsla barnabóta miðast meðal annars við fjölskyldutekjur, en ekki einstaklingstekjur. Þar af leiðandi fá konur fá litlar barnabætur í kjölfar skilnaða og langan tíma tekur að komast inn í kerfið á þeirra forsendum, forsendur hennar og fyrrv maka ráða för. --- Svo nú vikunni frétti ég af grófu ofbeldissambandi í nágrenni við mig, ég trúði því fyrst ekki. Var nokkuð viss um að þar væri svæsin kjaftasaga á ferð enda stelpan bráðmyndaleg og vön að vera á milli tannanna á fólki. En í gær fékk ég að vita að kjaftasagan væri rétt og hún tekin aftur saman við ofbeldismanninn. Í því sambandi hafði lögreglan og nágrannar haft ítrekuð afskipti af fjölskyldunni, konan lifði í stöðugum ótta meðan þau voru skilin. Annað mál hefur einnig verið í gangi nálægt mér, ég veit ekki hvernig staðan er á því í dag. --- Í held að ofbeldismenn séu í raun snillingar í mannlegum samskiptum á ákveðinn hátt, þeir tala konurnar til og smám saman telja þeim trú um að ábyrgð ofbeldisins sé á þeirra hendi. Fjölskyldan og vinirnir bara eitthvað leiðinlegt fólk sem borgar sig ekkert að ræða of mikið við, smám saman minnka samskiptin við aðra en ofbeldismanninn. Konan verður einangruð. Ég ræddi þetta nokkuð við systur mína í gær og við vorum sammála um það að ef önnur okkar byggi við slíkar aðstæður og við vissum af því, myndum við ekki láta kyrrt liggja. Ég er nokkuð viss um að mamma okkar myndi taka okkur og börn okkar í burtu með valdi ef þörf krefði. En þetta eru flókin mál... og sorgleg.

Markaðsfræði

Ég hef oft velt því fyrir mér hvernig skilgreina eigi ýmsa þætti sem koma að markaðsfræði, sérstaklega þar sem skrifborðið mitt í vinnunni er alveg við viðskipta- og hagfræðideild. Núna þarf ég ekki lengur að spá, fékk fínar útskýringar á maili áðan... Þú ert kona og sérð flottan mann í partýi. Þú ferð upp að honum og segir: "Ég er frábær rúminu!" - Bein markaðsetning Þú ert í partýi með fullt af vinum og sérð flottan mann. Einn af vinum þínum fer upp að honum, bendir á þig og segir: "Hún er frábær í rúminu!" - Auglýsing Þú ert í partýi og sérð flottan mann. Þú labbar upp að honum, færð símanúmerið hans og hringir í hann daginn eftir og segir: "Hæ, ég er frábær í rúminu!" - Símamarkaðsetning. Þú ert í partýi og sérð flottan mann, þú lagar til fötin þín,labbar upp að honum og réttir honum glasið þitt og segir við hann, "Fyrirgefðu, má ég?" Lagar bindið hans, nuddar brjóstunum létt utan í hann og segir: "Ó! á meðan ég man, ég er frábær í rúminu." - Almannatengsl. Þú ert í partýi og sérð flottan mann. Hann labbar upp að þér og segir: "Ég hef heyrt að þú sért frábær í rúminu." - Þekkt vörumerki. Þú ert í partýi og sérð flottan mann. Hann langar í þig en þú færð hann til að fara heim með vinkonu þinni. - Söluorðspor. Vinkona þín getur ekki fullnægt honum, svo hann hringir í þig. - Tækniaðstoð. Þú ert á leið í partý þegar þú uppgötvar að það gætu verið flottir menn í öllum þessum húsum sem þú ert að labba framhjá. Svo þú klifrar upp á þakið á einu af þessum húsum, sirka í miðjunni og öskrar úr þér lungun: "Ég er frábær í rúminu!" - Ruslpóstur. Loksins er markaðsfræði komin á mannamál...

Ótrúlega spúkí!

Ég man svo vel eftir því þegar hryðjuverkin voru gerð á tvíburaturnana fyrir 5 árum. Ég lá í sófanum upp í Gullengi með Betty og mjólkurglas, fyrirvaraverkirnir voru komnir til að vera og ekkert í sjónvarpinu nema fréttir :) Mér finnst rosalega gaman af M. Moore og hans pælingum, kaupi þær nú ekki allar en hann er kúl. Einhvern veginn held ég að heimurinn væri öðruvísi í dag ef Al Gore hefði fengið blessaða forsetaembættið eins og hann átti að gera, ég efast um að hann hefði brugðist eins við. Að auki finnst mér Hugo Chavez forseti Venezuela hetja vikurnnar, hann þorði að segja það opinberlega það sem margir hugsa. En ég rakst á þetta á netinu áðan, fannst þetta bara spúkí... 1. Í New York City eru 11 bókstafir 2. Í Afghanistan eru 11 bókstafir 3. Í nafni Ramsin Yuseb (Hryðjuverkamaðurinn sem hótaði að eyðileggja Twin Tower árið 1993) eru 11 bókstafir. 4. Nafnið George W Bush er 11 bókstafir Þetta gæti allt verið hrein tilviljun, en nú verður þetta áhugavert: 1. New York er 11. fylkið 2. Í flugi 11 voru 92 farþegar (9 + 2 = 11) 3. Í flugi númer 77 sem einnig flaug á tvíburaturnana voru 65 farþegar (6 + 5 = 11) 4. Árasinn átti sér stað 11. september, sem er einnig þekkt sem 9/11 (9 + 1 + 1 =11) 5. Dagsetningin er eins og neyðarnúmerið í Bandaríkjunum 911 (9 + 1 + 1 = 11) Ennþá hreinar tilviljanir?? Haltu lestrinum áfram..... 1. Heildarfjöldi fórnarlambanna sem voru í flugvélunum sem notaðar voru í árásunum var 254 (2 + 5 + 4 = 11) 2. 11. september er 254. dagurinn á árinu (2 + 5 + 4 = 11) 3. Hryðjuverkaárásin í Madríd átti sér stað 3.11.2004 (3 + 1 + 1 + 2 + 0 + 0 + 4 = 11) 4. Hryðjuverkaárásin í Madríd átti sér stað 911 dögum eftir árásina á Twin Towers. ... og nú kemur það sem er ennþá merkilegra: Á eftir fána Bandaríkjanna (Stars and stripes) þá er Örninn þekktasta merki landsins * Í eftirfarandi versi úr Kóraninum, hinni helgu ritningu Íslam, stendur: "For it is written that a son of Arabia would awaken a fearsome Eagle. The wrath of the Eagle would be felt throughout the lands of Allah and while some of the people trembled in despair still more rejoiced: For the wrath of the Eagle cleansed the lands of Allah and there was peace." Þetta er vers númer 9.11 í Kóraninum. Heldur þú ennþá að um hreinar tilviljanir sé að ræða? Prófaður þá eftirfarandi: * Farðu í Microsoft Word og gerðu þetta: 1. Skrifaðu með hástöfum: Q33 NY. Flugnúmerið á fyrstu vélinni sem var flogið á tvíburaturnana. 2. Litaðu Q33 NY 3. Breyttu stafastærðinni í 48 4. Breyttu leturgerðinni í WINGDINGS (eða WINGDINGS 1) ÓGNVEKJANDI!!

Smala smala smala

Næsta helgi verður tekin rólega, eða svona eins rólega eins og hægt er við að smala heimskum kindum niður í rétt. Við förum norður á morgun eftir vinnu og skóla, ég ætla að stefna að því að komast í Borgarnes í kvöldmat :) Við verðum í sumarbústað á Skagaströnd Bústaðurinn er rosalega fínn, við vorum líka þarna þegar jarðaförin hennar ömmu var. Lítill og kósý á fallegum stað í bænum Ég hef tvisvar sinnum á ævinni sleppt því að fara í réttir- í fyrsta skiptið var ég upptekin upp á Kvennadeild LSH að fæða Maríu. Ég man svo vel eftir því þegar ég hringdi, amma svaraði í símann og ég sagði henni að María væri fædd. Seinna skiptið man ég ekki af hverju ég kom ekki- hreinlega man það ekki. En fyrst ég er í svona sveitastuði þá verð ég nú að sýna ykkur mynd af fallegu sveitinni minni, Hallárdalurinn sést svo vel og Halláin sem við fórum nokkrum sinnum útí að vaða við mikla gleði laxveiðimanna. Svo er náttla bærinn okkar, Vindhæli í öllu sínu veldi. Eigið góða helgi- ég ætla að hafa það næs

Hvar er draumurinn????

Ég mætti í vinnuna sönglandi Sálarlög- helgin var æði! Við Hildur fórum út að borða á Hereford á laugardaginn til að halda upp á afmælið hennar á föstudaginn og svo mitt síðasta vor :) Við fengum okkur þríréttaðan veislumat- jeminn hvað kjötið var gott. Sæmi Helgupabbi var þarna líka, ég sá hann en þóttist ekki sjá hann því ég var ekki viss um hvort hann þekkti mig... hef sko ekki hitt manninn í 4 ár held ég. Svo fæ ég sms frá Helgunni- kallinn hafði þekkt mig. Ég stökk þá til og heilsaði upp á kappann, hann var hress að vanda. --- Við Hildur sátum svo að sumbli á barnum á Hereford og veltum fyrir okkur framhaldi kvöldsins... við tókum ákvörðun um að fara á Sálina í Hlégarði. Við fórum með stelpunum í partý til Davíðs Jóns og djúsuðum aðeins meira þar fyrir ballið. En ballið var æði- mikið sungið, mikið dansað og mikið talað. Bara gaman. --- Gærdagurinn var svolítið erfiður... eiginleg rosalega erfiður. Ég var að farast úr þvinnku en það reddaðist eins og allt :*)

....

Merkilegt hvað fólk er misjafnt. Lífið er skrítið. Alltaf finnst mér jafn merkilegt þegar sumir þykjast ekkert vita um eigin framkomu og láta eins og englar, jú það gæti eyðilagt þeirra mannorð...???? Sumir þurfa líka að fá að vita að aðrir hafi séð til þeirra? Er leikurinn gerður til þess, ég spyr? Á að stilla fólki upp við vegg og láta það taka afstöðu? Ekki fyrir mig, ég veit hverjir mínir vinir eru. --- Ég hef mikið velt því fyrir mér í sumar hverja ég telji til minna vina og hverja ekki, ég hef áttað mig á því að vinir mínir eru fáir en góðir. Við Sunnefa áttum virkilega góða tíma saman og gátum rætt um allt á milli himins og jarðar, vinir eru þeir sem þú getur talað við þegar þú þarft sama hversu langt er síðan síðast. Það eru vinir. --- Ég var að koma heim frá Guðrúnu, hún var að halda upp á síðbúið afmæli í dag. Hva, það er ekki nema rétt rúmur mánuður síðan hún átti afmæli. Ég er að spá í að halda upp á afmælið mitt í september þegar Sunnefa kemur heim og María er búin að eiga afmæli, bjóða nokkrum heim í smá skemmtó.. kannski Singstar eða eitthvað? Sjáum til, ætli ég verði ekki of upptekin til þess, kannski held ég bara upp á þrítugs afmælið mitt. Þá verð ég alla vega búin í skólanum og ekki í prófatörn á afmælinu... --- En svona er lífið

Home sweet home

Komin heim í kotið mitt, það er ekki laust við að maður sakni þjónustunnar í anddyrinu hennar Sunnefu þegar maður röltir inn á Vetrargarð með allar hendur fullar og reynir að opna bévítans hurðina. En ég held það sé samt betra að búa á Íslandi, alla vega sem einstæð móðir í námi heldur en í Chile :) --- Ég kom heim aðfararnótt mánudags eftir "smá" hrakfarir á leiðinni, en ég komst. Hrakfarirnar hófust reyndar strax á flugvellinum í Santiago. Þar var ég rukkuð um 580 dollara í yfirvigt- handfarangurinn minn var meira að segja of þungur? Ég fékk smá panikkast þar sem ég hafði gert mér grein fyrir því að þurfa að borga yfirvigt en ekki svona helv mikið. Ég fór að hringja heim.. og hringdi og hringdi. Síminn minn var aldrei þessu vant ömurlegur á flugvellinum og ég náði aldrei sambandi út úr landinu fyrr en Maja systir bjargvætturinn sjálfur svaraði loksins og litla systa á flugvellinum í Suður- Ameríku missti það... Málið reddaðist með því að ég borgaði 20 þús í yfirvigt þar. Ég hljóp í gengum flugvöllinn og kom móð í gateið mitt, stoppaði reyndar á leiðinni til að reykja og hringja í Maju og láta hana vita að þetta hefði reddast. --- Flugið til Madrid var æði, vélin var æði- það var alltaf val um tvennt í öllum máltíðum, ekkert plastdrasl heldur stálhnífapör og glerglös og að sjálfsögðu allt frítt um borð nema sterkt áfengi. Svo spillti ekki fyrir að ég hafði minn eigin skjá þar sem ég gat valið á milli fjölda bíómynda, sjónvarpsþátta og sjónvarpsstöðva. Ég sat því í makindum mínum í sætinu og mundaði fjarstýringuna langleiðina- svaf sama og ekkert :( á miðri leið fattaði ég svo að fjarstýringin var líka sími, bara svona rétt ef maður þyrfti að ná í einhvern. Símtalið kostaði reyndar 6$ mínútan... pínku dýrt símtal. --- Ég komst svo loks til London í bræluna, vá hvað ég fékk ógeð af hita þar. Borgaði smá yfirvigt þar, sami farangur vigtaðist reyndar talsvert léttari heldur en í Santiago en hvað með það?? 2 tíma seinkun var á fluginu heim, enginn vildi taka við pesoum og hvergi var hægt að skipta þeim, ég komst varla í skóna mína fyrir bjúg og ég var þreytt og sveitt- lítið sæt sem sagt. En María og Nonni komu og tóku á móti mér úti á velli þegar ég loksins lenti, litla snúllan mín sagði ekki orð. Knúsaði mig bara. Ég var svo ánægð að sjá hana, ég fékk alveg tár í augun. Síðasta vika hefur svo verið algjör mömmudekurvika, við erum mest búnar að vera 2 saman að dundast og sofa einstaklega mikið. Hún hefur svo mikla þörf fyrir athygli mína þessa dagana, enda ekkert skrítið, ég var náttla frekar lengi í burtu þannig séð. En Chile, æðislegur tími. Mér finnst ekkert smá skrítið að hugsa til þess að ég hafi farið til Suður- Ameríku og heimsótt Sunnefu. Á öllum ferðalögunum hennar hef ég oft látið mig dreyma um að fara til hennar en aldrei látið verða af því fyrr en ég fékk þessa flugu í hausinn út í garði hjá henni á Hávallagötunni, flugan sat föst þar til ég var búin að panta. Mig langar að fara aftur út en þá með Maríu með mér til að læra spænsku, þó svo að ég hafi bara verið í 11 daga hjá henni þá var ég farin að skilja fullt þó svo ég hafi nú ekki talað neitt þannig séð :) það talar eiginlega enginn ensku svo maður bara verður að reyna að skilja eitthvað. En María þarf að vera eldri finnst mér, kannski 10 ára eða eitthvað? Bara fluga í hausnum núna... Þjóðfélagið er mjög ólíkt því sem við eigum að venjast hér, eftir því sem ég hugsa meira um það þá er stéttskiptingin þarna mjög áberandi. Þarna skiptir öllu máli að eiga pening, peningar eru nánast allt því án þeirra ertu ekki og getur ekki orðið neitt. Góð menntun er mjög dýr og ég held að flestir ef ekki allir fari í einkaskóla. Hverfin þarna eru mjög misjöfn, Sunnefa og Pulga búa bæði í mjög fínum hverfum, ríkum og öruggum hverfum. Allir eru samt með þvílíkar girðingar hjá sér, ég tók eftir því líka við sum húsin í Peterson, fátækrahverfi sem við fórum í. --- Mér fannst líka mjög merkilegt að margir horfa meira í það sem Pinochet gerði fyrir efnahaginn í landinum á valdatíma sínum heldur en morðin og pyntingarnar sem hann stóð fyrir. Fyrir hans tíð voru lífsgæðin í landinu önnur, reyndar kommúnismi held ég en þeir ríku efnuðust margir í hans valdatíð og hafa stefnu hans í efnahagsmálum margt að þakka. Ég er ekki mikil efnishyggjumanneskja og frjálshyggja í stjórnmálum er eitthvað sem ég skil ekki, ég held að við megum í raun þakka fyrir það að frjálshyggjan hefur ekki rutt sér meira til rúms hér á landi en hún hefur gert. Viljum við sjá fólk búa við ömurlegar aðstæður eins og ég sá þarna úti, ég held ekki. --- Mörgum þarna úti fannst mjög sérstakt að ég væri ein með Maríu og í námi, að auki fannst þeim mjög sérstakt að vita til allrar þeirra opinberu aðstoðar sem ég fæ sem við Íslendingar viljum oft kvarta og kveina yfir, ég fæ náttla námslán, barnabætur og húsaleigubætur frá opinbera kerfinu- án þessa gæti ég aldrei verið í skóla. Samt gaman að vita að maður er einhvers staðar sérstakur :) hér á landi þykir ekki mikið mál að vera einn með barn og í námi. --- Samskipti á milli fólks eru líka allt öðruvísi en hér, að sofa hjá er ekki leyft á flestum heimilum. Par sem vill sofa saman en er ekki gift þarf að redda sér stað til þess, margir kjósa að fara á sérstök mótel jafnvel. Þú ferð ekkert heim með kærastann og leyfir honum að kúra hjá þér! --- Ég lenti í ýmsum ævintýrum þarna, rafmagn virtist til dæmis ekki þola nærveru mína :) ég var rænd án þess þó að ég tæki eftir því, ég fór í tequila keppni upp á gamla mátann (16 again), móðgaði fólk (mann) þegar ég helt að ég væri að vera kurteis og hitti fullt af skemmtilegu og yndislegu fólki. Fjölskyldan hans Pulga virtist vera sérstaklega indæl, þau buðu mig velkomin til sín og voru bara rosalega næs. Vinkona Sunnefu, Natsha skutlaðist með okkur fram og til baka í verslunarferðir og bara allir hinir- voða næs. Einum vini Pulga fannst meira að segja góð lykt að mér :) Þefaði ekki af honum svo ég veit ekki hvernig lykt var af honum... ekki alveg mín týpa :) --- Ef einhver hefur nennt að lesa þetta allt saman þá er ég búin að skella inn nokkrum MYNDUM, ef sá hinn sami hann að snúa myndum sem hafa verið settar inn á fotki má hann endilega láta mig vita....

...

Jamms ég er enn í Chile og lífið er ljúft nema hvað ég sakna Maríu einstaklega mikið núna. Ég var að lesa á netinu hjá Bryndísi Evu, veik lítil skvísa á Landspítalanum. Fær mann til að hugsa mikið heim, langar að knúsa skvísuna mína núna. Ég er búin að kaupa ógeðslega mikið handa henni, stundum held ég að ég sé að kaupa mér samvisku :) Hún verður alla vega skvísa í skólanum í vetur með prinessuskólatösku í öllu bleiku- flest öll fötin sem ég er búin að kaupa eru bleik enda vill hún helst bara ganga í bleiku eins og Fíasól. Ég var þvílíkt heppin áðan, fór í mollið með Sunnefu og kíkti í Oshkosh búðina- 2 fyrir 1 af öllu þar. Gallaði skvísuna ansi vel upp fyrir skít og kanil. --- Annars byrjaði ég daginn í dag á því að rölta út í búð, skötuhjúin voru enn sofandi þegar ég vaknaði og veðrið geðveikt. Okkur vantaði ýmislegt úr búðinni svo ég skellti hárinu í teygju, henti mér í íþróttagalla sem ég sjoppaði í gær á 1000 kall og rölti galvösk af stað. Ég var ógeðslega úldin og smá þunn.... við kíktum í partý og grillveislu í gærkvöldi og el vikinga lenti í tequila keppni... alla vega aftur að búðinni, ég komst á leiðarenda og skellti hinu og þessu í körfu og kom svo að kassanum. Kassadaman sagði eitthvað á spænsku við mig og ég svaraði bara NO án þess að vita hvað hún væri að segja, ég hef bara tekið eftir því að Sunnefa segir alltaf nei :) svo fór ég að spá í því hvort hún væri að spyrja mig um pokana eða eitthvað en Sunnefa er nokkuð viss um að hún hefði verið að spyrja mig um afsláttarkort í búðinni... neibb, ekkert svoleiðis. Þegar ég kom til baka var veðrið enn geðveikt og Sunnefa og Pulga að vakna, ég skellti mér því upp á þak í sólbað. Jamms það er hávetur og sólin skín. Ég sat þar í dágóðan tíma en kom svo niður á fínum tíma í hádegismat hjá Pulga, gúmmelaði á pönnu ofan á brauð- ógeðslega gott. Eftir matinn fórum við öll upp, sólin steikti mann gjörsamlega. Við fengum okkur svo kvöldmat á Sushi stað sem Sunnefa heldur mikið upp á, fínn matur. --- Síðustu dagar hafa einkennst af miklum mat, áfengi og búðum. Við fórum á djammið á laugardaginn, enduðum á risadiskóteki þar sem við dönsuðum og spjölluðum. Vá hvað ég kann ekki að dansa hérna, ímyndið ykkur 1000 Homero á dansgólfinu :) Ótrúlega spes afgreiðslan á barnum, fyrst þarf maður að fara til gjaldkera og panta það sem maður vill fá og fer svo með miða á barinn. Engum treyst fyrir peningum hérna, þetta er líka oft svona í búðum. Maður borgar og fær svo vöruna afhenta með því að sýna kvittunina fyrir því að hafa greitt. Á sunnudaginn fórum við í grill til frænda hans Pulga sem býr mjög ofarlega í borginni, maður keyrir upp í móti nánast alla leið til hans. Mjög flott allt saman og maturinn æði. Fyrst fengum við pylsur, svo kjúkling og svo nautakjöt. Kjötið hérna er ekkert smá gott, þeir salta bara kjötið... sennilega erum við að skemma bragðið af kjötinu heima með öllum þessu kryddum. Í gær var svo önnur grillveisla hjá vinum hans Pulga hérna rétt hjá sem já endaði í tequila keppni... --- Í gærdag fórum við Sunnefa í Patronato sem er eiginlega Arabahverfi en það búa engir Arabar þar, arabískir veitingastaðir og fullt af búðum og mörkuðum á götunum. Við tókum metróið þangað, ég þurfti að fela skartgripina mína þarna því það er víst mjög mikið um að fólk sé rænt þarna. Í þessu hverfi er fólkið ekki eins ríkt og hérna sem Sunnefa býr, metroið er meira að segja lélegra þar- gamlar lestar og sjúskaðar. En gaman að versla þarna, fullt af svona heildsölubúðum þar sem búðirnar hérna versla og selja svo hér. Keypti alveg slatta og var orðin svolítið stressuð þegar við vorum á leiðinni heim í myrkrinu... var nánast orðin alveg viss um að við yrðum rændar. --- Núna erum við öll þvílíkt löt, ég ligg í rúminu hennar Sunnefu með hitadýnuna í gangi og blogga. Sunnefa liggur í sófanum og les bókina um Thelmu, ég held að hún sé komin langt með hana og Pulga horfir á imbann. Þvílík leti í okkur. Við Sunnefa erum að fara á morgun með vinkonu hennar í Kínamoll sem er víst algjör draumur, mjög líkt Patronato en samt ódýrara. Ég er búin að pakka niður því sem ég hef keypt fyrir aðra en sjálfa mig í tvær töskur, mest megnis fyrir Maríu. Þá á ég bara eina tösku eftir til að koma öllu hinu niður, en það fyndna er þótt ég sé búin að kaupa og kaupa þá er ég ekki búin að eyða miklum pening. Til dæmis þá kostaði það sem ég keypti í Oshkosh búðinni 7 þús kall- 3 buxur, 5 peysur, eitt vesti og 2 pils, samt voru þau föt frekar dýr þannig séð..... --- Ég lendi á klakanum á sunndagskvöldið, hlakka óendanlega til að knúsa skvísuna mína og kúra hjá henni. Lesa fyrir hana og spila samstæðuspilin hennar og bara halda í litlu hendina hennar á meðan hún sofnar. Hún er svo mikið yndi þessi elska. Samt ekki misskilja mig, það er alveg æði hérna og mig langar pottþétt að koma aftur en þá með Maríu með mér. Jafnvel koma og læra spænsku, tekur ekki langan tíma hérna þar sem ansi fáir tala ensku- eiginlega enginn svo maður verður að reyna að babbla á spænsku. Ég er búin að læra smá og skil orðið svolítíð, alla vega getum við Pulga spjallað smá saman þó hann kunni ekki ensku :) --- Jæja, hætta þessu blaðri kona! Ég ætla að halda áfram í letinni og liggja á netinu.