Framundan..

...eru ef til vill skemmtilegir tímar, ég vil trúa því. Það eru mörg tækifæri framundan og galdurinn ku að vera að nýta þau til hins ýtrasta. Það hefur sjaldan verið eins mikið um að vera í félagslífinu hjá mér og nú, kannski er það vegna sífelldra áminninga um að þjóðin eigi að standa saman eða bara loksins sér fólk tilefni til að gera sér glaðan dag. Ég er búin að hitta mikið af skemmtilegu fólki, nýju og gömlu og ég hef sjaldan hlegið eins mikið. Á planinu er fullt af skemmtilegum hlutum, stelpudjamm, brjóstsykursnámskeið, sumarbústaður, afmæli og bara fullt...

---

Á sama tíma er ég mikið að hugsa, mikið að spá.. samt með það að markmiði að ofhugsa ekki hlutina :) Við María eigum eftir að búa hér á Eggertsgötunni í 2 mánuði í viðbót, við fluttum inn í tvistinn í mars 2003 að mig minnir.. Það er mikið frelsi fólgið í því að búa hér, María á vini á öllum hæðum og ég á Önnu mína rétt hinu megin við hornið. Þetta er yndislegt hús þrátt fyrir ljót gólfefni og lélega innréttingu :) Ég stóð mig að því í kvöld að horfa á kvöldhimininn og spá í því hvort hann væri eins fallegur í Grafarholtinu, eflaust - bara annað sjónarhorn.

---

Ég á eftir að sakna þess að búa í vesturbænum, hér er allt mitt en ég ætla að koma hingað aftur síðar. Mér finnst broslegt að hugsa til þess að þegar ég flutti í vesturbæinn átti það að vera tímabundið.. bara rétt á meðan ég kláraði Háskólann.. núna langar mig ekkert að fara héðan.

Sunday..

Eru sunnudagar ekki ekta bloggdagar? Þeir eiga að vera letidagar þar sem allt annað fær að sitja á hakanum. En ég er búin að dekra svo mikið við mig um helgina að það var ekkert val um neitt nema skella sér í úlpuna og út á skrifstofu.. þar sem ég sit núna og rembist við að læra. Ég blóta því núna að hafa ekki sent viðgerðarbeiðni til RHÍ þar sem hátalarinn virkar ekki á tölvunni minni.. það væri notalegast að geta haft smá tónlist hérna fyrst maður er aleinn á stóru skrifstofunni.

---

Það er stuttur vinnudagur á morgun því María er í vetrarfríi, við ætlum að dúllast eitthvað eftir hádegi á morgun saman bara tvær. Hún er orðin svo stór þessi elska, við vorum í foreldraviðtali í síðustu viku - það gekk svo vel og ég er svo stolt af henni. Hún er langt yfir meðallagi í lestri en hún les 127 atkvæði á mínútu en meðaltalið er 100 í bekknum. Hún skoraði 9,9 á stærðfræðiprófi - hefði átt að fá 10,0 en það er önnur ella - börnin eiga víst að uppgötva stærðfræðina í dag en ekki kunna hana. Einstaklega vel heppnað eintak þetta barn þó ég segi sjálf frá, hún er ánægð í skólanum og líður vel þar. Hún á eftir að ná langt þessi elska, ég efa það ekki.

---

En helgin er búin.. MA ritgerðarfrestun að síast inn enn eina ferðina og ég hlakka til jólanna

Að flækja málin

Stundum held ég að ég sé snillingur að flækja málin og ofhugsa hlutina, já eða bara hugsa þá ekki neitt. Alltaf of eða van á þeim bænum... gullna jafnvægið virðist ekki vera til hjá mér stundum. Þegar manni tekst að búa til svona flækjur þá er gott að eiga góða vini til að dempa öllu á, öllu sem er svo lítið þegar vinurinn er búinn að kryfja það til mergjar. Eða jafnvel áttar maður sig á því að vandamálið er svo ekkert vandamál heldur ofhugsun á einföldum hlutum, kannski er einfaldleikinn til?

---

Stór hluti af MA náminu mínu felst í því að ígrunda og pæla í hlutum niður í kjölinn og jafnvel undir hann... sífelld gagnrýni á það sem sett er fram, kannski þess vegna sem ég hugsa of mikið :) Síðustu daga hafa ljósmyndir átt hug minn allan af þeirri einföldu ástæðu að ég þurfti að finna mynd á póster fyrir Þjóðarspegilinn. Ég fann mynd fyrir pósterinn hjá ljósmyndasnillingnum henni Helgu sem ég fékk að nota. Ljósmyndir segja svo mikið, meira en þúsund orð og því er svo mikilvægt að vanda valið. Ég fékk hjá henni mynd sem endurspeglar að miklu leyti væntanlegar niðurstöður rannsóknarinnar minnar. Ég er ótrúlega ánægð með hana. Þið getið skoðað pælingar um hana hérna.

---

Í dag skaut svo lúðinn upp kollinum á kaffistofunni þegar verið var að ræða auglýsinguna fyrir Þjóðarspegilinn. Myndin er blörruð og mér fannst það endurspegla samfélagið eins og það er í dag, það hélt ég að væri pælingin á bak við hana. Samfélagið er eitt kaos þessa dagana og ráðstefnan heitir Þjóðarspegilinn.. spegill þjóðarinnar. Sá eini sem heyrði þessar pælingar mínar hló, sagði að ég hugsaði of mikið :)

---

Eftir kaffistofusessionið sendi ég svo út fullt af tölvupóstum til fólks sem ég þekki mismikið vegna ráðstefnunnar. Þegar ég ýtti á send fékk ég bakþanka... átti ég kannski ekki að senda þessum eða hinum... auglýsingin fór til þeirra sem ég veit að tengjast ekki HÍ og eru úti á akrinum að vinna við sitt fag. Ég búin að hugsa um þetta í allan dag...

Mánudagur

Mánudagur til mæðu.. mikið langaði mig að gera ekki neitt í dag en það var víst ekki í boði. Ég var búin að vera óttalega öfugsnúin í dag, einfaldleikinn virkar eitthvað svo flókinn. Við vorum seinar á ferð eins og svo oft áður en settum persónulegt met.. það tók okkur 15 mínútur að vakna, græja nesti, íþróttaföt, ballettföt, bursta, borða og greiða. Andlitið mitt fór með í veskinu og hefur reyndar ekki enn verið sett upp..

---

Kuldinn er ekki mitt thing.. nema þá til að hanga í sumarbústað með hvítvín í heitum potti - með móðu á gleraugunum :) Mig langaði að reyna að troða mér í snjóbuxurnar hennar Maríu en ég lét mér nægja að pakka mér inn í dúnúlpuna mína, ég renndi upp í háls og setti hettuna á höfuðið, þar sló ég tvær flugur í einu höggi! Mér var hlýtt og enginn sá að hágreiðslan var í verri kantinum.

---

Ég er samt farin að hlakka til jólanna... ég hlakka til að hafa það notalegt með fullt af mat og góðu fólki. Aldrei þessu vant er ekkert á döfinni hjá mér í desember nema skila af mér einu námskeiði og jú ein MA ritgerð. Ég ætla að gera svo margt fyrir jólin, mig langar að baka og búa til konfekt ... og svo væri draumur ef mér tekst að draga Völluna í sumarbústað á aðventunni eins og við gerðum um árið. Stefnan er svo tekin á að borða 2ja ára skammt af jólasteikinni.. og enga aspassúpu þetta árið. Kannski er það kuldinn sem fær mann að hlakka til eða bara sú staðreynd að stutt er til jóla.. sem þýðir að stutt er í ritgerðarskil og flutninga... Það verður öðruvísi að búa í 113...

Svífur yfir bloggandinn...

Undanfarið hefur mig langað að blogga .. en samt hef ég ekki fundið andann sem knýr mig áfram á þessu sviði. Já um hvað á ég að blogga? Á ég að blogga um síðustu helgi, hún var ein sú skemmtilegasta í langan tíma - ég hitti skemmtilegt fólk, hló mikið, svaf lítið og *hóst*.. drakk mikið hvítvín :) Eða á ég að blogga um efnahagsmálin og hvernig skynsamt væri fyrir pólitíkusana að fá lán hjá IMF til að geta skellt skuldinni á þá þegar þarf að hækka skatta og ef eitthvað meira fer úrskeiðis? Eða jafnvel blogga um það jákvæða sem felst í öllu þessu efnahagsbrölti? Svo gæti ég náttla bloggað um nýju vúdúdúkkuna mína???

---

Ég held að það standi upp úr þessu öllu hvað það stendur margt frábært fólk í kringum mig, ég á góða fjölskyldu, skemmtilega vini og vinn með frábæru fólki. Frá því þetta allt fór í gang hef ég er mjög treg við að fara í búðir - ólíkt þeim sem hafa hamstrað fyrir kjarnorkustyrjöldina. Hugurinn tók U-beygju þegar allt fór að hrynja, ég hef ekki notað kort síðan Glitnir fór - samt er ég viðskiptavinur Landsbankans :) Hagsýna húsmóðirin hefur fengið byr undir báða vængi og ég get svarið það að mjög langt er síðan ég hef verið eins hagsýn í innkaupum og heimilishaldi - og mér líður bara nokkuð vel með. Spara er mitt mottó. Búðarferðirnar hafa verið það fáar að ég man ekki hvenær ég þurfti að draga Maríu með mér eftir skóla í hundleiðinlega verslunarferð sem þýðir að við höfum betri tíma saman.

---

Vúdúdúkkan hefur ekki enn verið notuð.. að neinu viti... en ef þú finnur fyrir einhverjum óútskýrðum verkjum.. þá er ég ekki vinur þinn muhahhahaha :)

Rídd?

Lesefni kvöldsins var erfðir, gen og litningar og því sérdeilis skemmtilegt að fá þennan gullmola í tölvupósti..

--

Þessi gullvæga setning heyrðist við kvöldmatarborð frá einni á leikskólaaldri nýverið.

---

Dóttirin: "Var ég búin til í glasi eða ættleidd eða rídd?"

---

Sem er tilefni þessarar vísu

Úr hvaða efni er ég smídd,

af íslensku holdi eða þýdd?

Ég vita það vil

því víst er ég til.

Er ég ættleidd, úr glasi eða rídd?

---

Við spurningu barnsins svarar pabbinn svona:

---

Úr ágætis efn' ertu snídd

og kostunum bestu ertu prýdd.

En eitt máttu vita ég vann mér til hita,

því á gamaldags hátt varstu rídd

Stjörnuspá dagsins..

Naut: Árásargirnin eykst hjá þér sem er frábært ef þú ætlar að yfirtaka fyrirtæki eða vinna fótboltaleik. Annars skaltu minnka kaffeínið og hraðann. --- Annars er óttalegur mánudagur í mér og mig langar ekkert að sleppa kaffibollanum...

Iceland vs America

The Americans have Bush, Stevie Wonder and Johnny Cash. The Icelanders have Haarde, no wonder and no cash!

Tilgangslaust en pínu skemmtilegt

Kidda (sem nota bene er starfsmaður KB banka) klukkaði mig um daginn, dagurinn í dag er tilvalinn til að velta hlutunum aðeins fyrir sér... Fjögur störf sem ég hef unnið við um ævina:

1. Háskóli Íslands
2. Götusmiðjan
3. Sólbaðstofa Mosfellsbæjar
4. Snæland video

Fjórir staðir sem ég hef búið á um ævina:

1. Blönduós
2. Mosfellsbær
3. Keflavík
4. Reykjavík

Fjórar bíómyndir sem ég held upp á:

1. Ég
2. man
3. aldrei
4. eftir myndum

Fjórir sjónvarpsþættir í uppáhaldi:

1. Law and Order
2. Law and Order: SVU
3. Biggest Looser (leyndó samt)
4. CSI

Fjórar bækur sem ég hef lesið oftar en einu sinni:

1. Lýðmenntun - hreinlega elska þá bók (brilliant bók fyrir fólk í menntapælingum)
2. Ísland í aldanna rás (bara svona ef maður hefur ekkert að gera)
3. Útkallsbækurnar (góðar fyrir svefninn)
4. Mannkynbætur (sérlega áhugaverð bók um mannkynbótastefnur)

Matur sem er í uppáhald:

1. Hamborgarhryggur
2. Kalkúnn
3. Nautasteik
4. Indverskur

Fjórar síður sem ég heimsæki daglega (fyrir utan bloggsíður):

1. http://www.mbl.is/
2. http://www.hi.is/
3. http://www.ugla.hi.is/
4. http://www.facebook.com/

Fjórir staðir sem ég hef heimsótt í fríum:

1. Tenerife (sól og sæla með famelíunni)
2. Chile (búðir, áfengi og spænska)
3. Krít (sól, hiti, strönd og lífsháski)
4. Noregur (Helgan, búðir og áfengi)

Fjórir staðir sem ég myndi vilja vera á núna:

1. Á Akureyri hjá Völlunni minni
2. Á sólarströnd að kafna úr hita, með ískalt vatn undir bekknum
3. Í heitum potti við sumarbústað með ískalt hvítvín
4. Á ferðalagi um heiminn með Maríuna mína

Fjórir bloggarar sem ég klukka:

1. Guðrún
2. Helga Björg
3. Anna Rut (farðu nú að blogga kona!)
4. Fanney Dóra

Kreppan 1914?

Nú vildi ég óska þess að ég hefði tekið betur eftir í sögunni hjá Sigga upp í Borgó, hvernig var kreppan 1914? Að hvaða leyti er ástandið nú sambærilegt því sem þá var? Ég veit samt ekki afhverju ég vil vita það, ég held að manni myndi ekkert líða betur með það - kannski hef ég einhverja þörf fyrir að velta þessu fyrir mér...

---

Andrúmsloftið í vinnunni var skrítið í dag, það hefur verið mikil spenna undanfarið og stuttu fyrir ávarp forsætisráðherra gekk boðskort í Club Polly Anna um húsið - í grafalvarlegu gríni að sjálfsögðu. Við hlustuðum á ávarpið í gömlu útvarpi sem var með stóru loftneti. Það hefði verið hægt að skera andrúmsloftið. Þegar ávarpinu lauk og forsætisráðherra bað Guð að blessa þjóðina var mér næstum allri lokið.. mig langaði að leggjast í gólfið og gráta - að láta eins og krakki.

---

Það var ekki mikið unnið eftir ávarpið, ég fór og sótti Maríuhænuna mína sem var inni hjá Höllu með magaverki. Við renndum svo heim, skottann fékk smá knús og magaverkirnir hurfu eins og dögg fyrir sólu. Barnið er frammi í fótbolta núna :)

---

Hvað gerist á morgun? Það veit enginn held ég, ég nenni ekki að spá í því í kvöld. Ég ætla að skrá mig í Club Polly Anna

"Alþjóðlegur vandi"

Mig langaði að blogga en samt ekki. Ég er að hlusta á ræðusnillinginn Steingrím Joð lesa ríkisstjórninni pistilinn. Ég er ekki vinstri græn en mér finnst alltaf jafn gaman að hlusta á hann. Kaffistofan í vinnunni er góður staður á tímum sem þessum, þar fær maður ýmsan fróðleik beint í æð. Ég er búin að læra ýmislegt síðustu daga, td að mynda að samingstaða Glitnis var verulega slæm og afskaplega tæpt sé að kenna illindum Davíðs og Jóns Ásgeirs. Glitnir hefði annars farið á hausinn. Veðin sem Glitnir bauð voru ekki pappírar sem teljast til góðra veða, meðal annars munu þar hafa verið bílalán og fasteignalán. Hagfræðingarnir á mínum vinnustað gera ráð fyrir því að um 60% skuldara eigi eftir að standa í skilum á næstum mánuðum sé litið til annarra lána en húsnæðislána, en þar má víst búast við allt að 90% skilum.

---

Það var mikið hlegið af frösum ráðamanna á borð við að þetta sé nú alþjóðlegur vandi og við eigum að snúa bökum saman. Að hluta til er okkar vandi alþjóðlegur en að hluta erum við að súpa seyðið af þvílíku eyðslufylleríi síðustu ára, vandinn er svo "alþjóðlegur" að eina landið í heiminum sem glímir við sama vanda og við í dag er Kazakstan... En að snúa bökum saman, jú jú við getum við snúið bökum saman en hvað svo? Eigum við kannski bara að botna Stuðmannlagið og þakka fyrir góða aldurssamsetningu þjóðarinnar?

---

Ég hef ekki hugmynd en snillingurinn sem ég vísaði til hér fyrr komst svo skemmtilega að orði áðan: Áhöfn í lekum bát sest ekki niður til að velta því fyrir sér afhverju fór að leka heldur byrja þeir að ausa. Bankar og ríkið þurfa að finna lausn. Ég segi Go Jóhanna! og held áfram að horfa á Alþingi..

Þegar barnið veit betur

Ég man alltaf eftir því þegar ég hlustaði á fyrirlestur hjá Hugó fyrir nokkrum árum og hann sagði að foreldrar spyrðu börnin nánast undantekningalaust hvað þau vildu fá í matinn þegar foreldrarnir vildu sukka. Ég lenti í þessum aðstæðum í dag.

---

Í dag fórum við mæðgur á búðarbrölti eftir vinnu og klukkan orðin ansi margt þegar við erum á leið út úr Smáralindinni. Ég stakk upp á því að við myndum bara fá okkur pyslu í kvöldmat.. nei barnið var ekki til í það. Þá stakk ég upp á því að við myndum steikja okkur hamborgara... nei barnið var ekki til í það. Hún gekk rakleitt að fiskborðinu í Hagkaup og velti fyrir sér hvernig fiskrétt hana langaði í - barnið valdi plokkara. Hún var reyndar smá stund að velja á milli plokkara og ýsu í Malasíusósu. Ég gat hreinlega ekki neitað barninu um plokkara og sagt að við yrðum að kaupa hamborgara - sem hún nb veit að eru óhollir og kosta meira en plokkarinn. Við enduðum því með plokkara í matinn.

---

Pabbi minn er sterkari en pabbi þinn

Eins of flestir horfði ég á Kompás í gærkvöldi. Ég var kannski ekkert sérstaklega sjokkeruð á þessu, enda hardcore lady.. djók. Mér fannst þátturinn alveg ágætur, ekkert meira en það. Mér fannst vanta meiri dýpt í umfjöllunina og meiri dýnamík í þáttinn sjálfan - svo var það blessuð kræklingaræktin sem kom á eftir sem drap alveg stemmninguna.

---

En umræðan í dag hefur mér þótt með eindæmum leiðinleg. Fólk eyðir þvílíkum tíma í að ræða um þessa blessuðu menn. Af hverju ræðir enginn handrukkun per se eða bara löggumanninn sem var vinnufélagi annars þeirra? Mér finnst það skipta miklu meira máli ...

Stjörnuspár, geðillska og dagblöð

Stundum (eða kannski oft) kíki ég á stjörnuspána mína á mbl.is eða dreg spil á spamadur.is. Yfirleitt alltaf fæ ég þau svör sem ég er að leita að hverju sinni, nema í dag þá var stjörnuspáin mín á mbl.is fáránleg - þar var sagt að mig langaði að koma einhverjum undir græna torfu!!! Kannski er þar undirmeðvitundin að láta á sér kræla en ég kannast ekki við þessar pælingar ... Ég elska stjörnuspána þegar hún segir mér það sem ég vil heyra og það sem ég er að hugsa. Call me crazy.. I know.

---

Það er samt svo margt að flækjast í hausnum á mér þessa dagana, það er stutt í geðvonskuna og gleðina. Ég er eins og íslenska veðrið, breytist oft á dag. Kannski er tóbaksleysið að tala, ég vil alla vega kenna því um geðsveiflurnar. Ég ákvað það þegar ég vaknaði í morgun að gera ekki neitt í allan dag og vera í náttfötunum þangað til á morgun. Það entist ekki lengi, mikið svakalega er leiðinlegt að gera ekki neitt. Mér þótti það svo leiðinlegt að ég er búin að þrífa ísskápinn og byrjuð á eldhússkápunum. Svo skellti ég mér niður og nældi mér í góðan haug af dagblöðum því ég ætla að pakka niður í kassa - ég flyt einn daginn, svo það er eins gott að vera búin að þessu.

---

En talandi um dagblöð, ég bað dóttir mína að fara niður og sækja dagblöð fyrir mig til að pakka einhverju niður. Hún kom eftir dágóða stund og sagði mér að það væri ekkert dagblað niðri en hún hélt samt á góðum bunka. Þegar ég benti henni á að hún héldi á nokkrum sagði hún réttilega við mig: "Þetta eru 24stundir og Fréttablaðið - ég fann ekkert sem heitir Dagblað!"

Kláralega hressasta kaffistofa landsins í dag

Vissir þú að.... þegar dóttir krataforingjans og sonur íhaldsforingjans trúlofuðu sig lagðist íhaldið í rúmið og gat sig hvergi hreyft þar til kunningi benti honum á þetta væri nú ekki alslæmt - íhaldið væri nú alltaf ofan á... (Já, nema þau tækju upp kratasiði og prufuðu nýja hluti - sem kunninginnn hefur ábyggilega ekki bent á)

Hvað er málið???

Ég opnaði tölvupóstinn minn áðan eins og ég geri svo gjarnan á heila tímanum.. fríkeypis skipulagsráð frá JTJ. Nema hvað að þegar ég flétti í gegnum hrúguna fann ég mjög svo sérstakt bréf. Í því stóð:

---

"HelloAm Rita,fair in complexion,tall hot in bed.and loving and caring young lady with good understanding and sharing in nature i decided to contact you at www.barnaland.is ) do contact me through this my id so that we know each other better and share pictures to ourselves.Hope to hear from you and bye with a warmly kissssssssssss. Rita"

---

Á barnaland.is eru í flestum tilfellum bara myndir af börnum - hvaða máli skiptir þá að gellan sé hot in bed?

Næst á svið..

... er Ásdís Ýr ballettdansmær frá Ballettskóla Guðbjargar Björgvins! Hljómar þetta ekki vel? Ekki falla í yfirlið, ég er ekki farin að æfa ballett en ég fékk samt gott boð í dag frá ballettkennararnum hennar Maríu. Þar eru í boði balletttímar fyrir foreldra, allt frá algjörum byrjendum til gamalla dansara. Nema hvað samtal okkar var eitthvað á þessa leið:

Kennari: Þú vilt ekki koma í ballettinn sem er núna í gangi, þetta eru foreldrar margra krakka hérna - passar akkúrat við tímann hennar Maríu? Ásdís tilvonandi ballettdansmær: Uhh, ég er veit það ekki.. ég er svo strið að ég yrði eins og álfur þarna Kennari: Elskan mín, heldurðu að þú getir ekki lyft fætinum upp á stöngina? Ásdís tilvonandi ballettdansmær: (Hóstar) nei, ég held ekki sko Kennari: Iss, ég verð fjót að teygja það úr þér. Hugsaðu alla vega um það!

Ég komst í splitt í nokkur skipti þegar ég var 14 ára (eða 15 ára). Þau voru ekki mörg, en ég komst. Ætli ég yrði ekki létt á mér og tignarleg á sviðinu í tutupilsi með celló á rassinum?

7 ár...

Mér finnst svo stutt, en samt svo langt síðan að ég var að elda lasange með skrítnar pílur í maganum.. sem voru hríðir. Það eru komin sjö ár síðan. Yndislega dóttir mín verður 7 ára á morgun. Það er gaman að rifja þetta upp...

---

1.september 2001 fluttum við Nonni í íbúð upp í Grafarvogi sem við höfðum á leigu, ég var orðin eins og hvalur (að mér fannst) - slagaði upp í 70kg sem mér fannst ótrúlega mikið verandi komin 9 mánuði á leið. Þegar við vorum búin að koma okkur fyrir eyddi ég öllum mínum tíma í að baka Betty Crocker, borða Betty Crocker og drekka nýmjólk með. Ég straujaði bleiur, bjó um vögguna í mismunandi útfærslum og h0rfði á sjónvarpið.

---

Þegar 13.september leit dagins ljós flaug mér ekki í hug að hann ætti eftir að verða eitthvað öðruvísi en aðrir dagar, ég byrjaði að elda kvöldmatinn fljótlega eftir hádegismatinn og fór með Nonna og sótti nokkar dvd myndir til ða horfa á. Þegar ég var að leggja lokahönd á margra klukkutíma matreiðsluna, lasange, fór ég að fá skrítnar pílur í magann og bakið. Eftir matinn lagðist ég í sófann og fór að glápa á sjónvarpið. Þessir skrítnu verkir ágerðust þegar leið á kvöldið og nóttina, ég gat ekki sofnað en Nonni var alveg að leka út af og það sætti ég mig ekki við. ÉG vildi að hann myndi horfa á mig en ekki tala við mig.

---

Um miðja nótt ákváðum við að fara upp á spítala til að láta tékka á þessu. Mamma ætlaði að vera með okkur svo ég hringdi í hana til að láta hana vita, ég sagði henni að ég myndi hringja í hana af spítalanum og láta hana vita hvernig staðan væri. Ég gleymi aldrei andartakinu þegar ég við hringdum bjöllunni, mér fannst það svo vandræðalegt - hvað á maður að segja: .."Hæ, ég er að koma að fæða barn!"

---

Við vorum rétt nýkomin inn þegar mamma mætti, hún var greinilega tilbúin í gírinn með myndavélina um hálsinn og íþróttatösku fulla af nesti, nuddolíum og alls konar dóti. Við tók nokkurra klukkutíma bið - mig minnir að við höfum við komin um fjögurleytið um nóttina og María er fædd í hádeginu. Fæðingin gekk bara nokkuð vel, ég fylgdist vel með klukkunni og taldi niður tímann fram að hádegi - ljósan hafði sagt að hún myndi fæðast þá.

---

Fyrir fæðinguna var ég búin að gera rosalega fínan óskalista þar sem óskir mínar komu fram, sorry en hverjum datt í hug að láta frumbyrju fá þá flugu í hausinn að hún gæti stýrt þessu eitthvað. Óskalistinn gleymdist heima en jeminn hvað hann var úr takti við raunveruleikann. Til að mynda sagði ég við ljósuna að ég vildi fara í gegnum fæðinguna án deyfingar, ss vildi ekki að mér væri boðið neitt og ég vildi vera sem mest á ferðinni en ekki í rúminu. Ég vildi ekki eiga á bakinu og só on. Til að gera langa sögu stutta var ég farin að heimta verkjalyf fljótlega eftir að ég kom, ég lá á grjónapúða upp í rúmi nánast allan tímann og ég átti á bakinu :)

---

Fæðingin sjálf er samt ansi gloppótt í minninu, ég man eftir einstaka mómentum en ekki öllu. Ég man samt svo vel eftir því þegar ljósan klappaði mér á öxlina og hrósaði mér fyrir það hvað ég var dugleg - ég lifði lengi á þessu hrósi þrátt fyrir að nokkru seinna hafði ég heyrt að þær segja þetta við alla.

---

En nóg um það, á morgun eru 7 ár síðan ...

Hamstrar og samkynhneigð

Fyrir nokkru síðan skrifaði ég pistil um hvernig mann ég vildi fá að eiga fyrir mig - bara fyrir mig. Mörgum fannst ég vera óraunhæf og sögðu að þessi maður væri ekki til. Ein vinkona mín gekk svo langt að segja að ástæðan fyrir því að ég væri ein væri sú að ég vildi það sem ég gæti ekki fengið til að vera alltaf ein, ætli það sé rétt? Ég barasta veit það ekki, ég veit samt alveg hvað ég vil og ég veit að það er ekki í boði.

---

Kannski langar mig bara í þessa ímynd, fjölskyldumyndina. Mig langar að skipuleggja barneignir með fullkomnum manni, mig langar að hafa einhvern heima á kvöldin og taka þátt í lífinu með mér. Ég nenni ekki að hanga á msn öll kvöld, ein fyrir framan tölvuna heima hjá mér. Ég nenni ekki að þurfa að hringja ef mig langar að tala við einhvern, mig langar að geta snúið mér við og spjallað án þess að tækni þurfi að koma þar við.

---

Ég er pirruð

Sveitasælan

Þá erum við mæðgur komnar heim - reyndar sú yngri fór á hitt heimilið í Breiðholtinu. Það er einhver ákveðinn sjarmi yfir þessari helgi, allir koma í sveitina og yfirleitt er leiðinlegt veður - sem þykir reyndar betra veður til að smala en gott veður, skrítið. Þegar við mættum á föstudagskvöldið var komið myrkur enda miðnætti, bóndinn var úti á hlaði að dytta að fjárkerrunni og bræðurnir tvær stóðu álengdar og fylgdust með. Þegar bóndinn hafði orð á því að viðgerðin gengi ekki upp sagði annar bróðirinn, smiðurinn í fjölskyldunni, að hann þyrfti bara að reyna aðeins betur. Ég skilaði mömmu af mér og hélt af stað aðeins lengra heim til Rögnu frænku.

---

Ég bar Maríu inn steinsofandi og setti hana á dýnuna í "okkar" herbergi. Við Ragna sátum á snakki langt fram eftir nóttu enda langt síðan við höfum fengið tækifæri til þess - eða síðan við höfum gefið okkur tækifæri til þess. Á laugardagsmorgun var ég síðust á fætur, við þurftum bara að mæta í fyrirstöðu svo við þurftum ekki að vera snemma á ferðinni í sveitina. Rétt eftir hádegi fórum við af stað og lögðum bílunum utan vegar og biðum eftir fé. Meðan við biðum rifjuðum við upp gamla tíma - traktorsferðirnar, djúsbrúsana og súkkulaðikexið sem amma gaf okkur alltaf í nesti. Við sórum þess eið að á næsti ári færum við með stelpurnar upp í fjall enda allt of langt síðan síðast.

---

Þessi smölun var viðburðarríkari en flestar aðrar, í fyrsta skipti í sögu búskapar á okkar bæ kom lögreglan og sótti einn gagnamann og flutti hann í fangageymslur. Jafnframt keyrði eitt fjórhjólið á bíl frænku upp í dal og skemmdi hann. Mennirnir eru alls óskyldir okkur :) Við frænkurnar þurftum aðeins að láta í okkur heyra þegar fjárhópur tók stefnuna til okkar, að sjálfsögðu hljómuðum við eins og hálfvitar en vá hvað það var gaman. Auk þess reyndum við eftir fremsta megni að láta lögregluna sjá okkur í þeirri von að önnur okkar færi í járn - því jú löggan á þessum slóðum er ekkert slor :)

---

Svo var farið í réttina að draga. Eitt borgarbarnið var eitthvað óhresst með tímann sem það tók að fara í réttina og spurði mig: Ásdís, hvenær förum við eiginlega í ræktina og sorterum kindurnar? Við létum ræktina vera þennan daginn, sem og aðra. Það er svo gaman í réttinni, þó ég ráðist nú bara á lömbin. Ég ákvað að ná mér í eina rollu og þá lenti ég á rassgatinu - lömbin voru mín deild. Það voru þreyttir og skítugir kroppar sem komu svo til Skagastrandar í gærkvöldi.

---

Fljótlega eftir hádegi gerðum við okkur ferðbúnar og fórum af stað heim. Þar sem ég pakkaði svo litlu var lítið til að taka með heim, ég var svo dugleg að pakka að ég gleymdi ýmislegu nauðsynlegu svo sem nærfötum, sokkum og utanyfirfötum. Utanyfirfötin fékk ég lánuð fyrir norðan en sokkana og nærfötin verslaði ég á leiðinni. Spurning um að pakka létt eða bara of létt?

---

Á morgun tekur við löng vinnuvika, þrátt fyrir að búa nánast í vinnuna þessa dagana þá skulda ég tíma frá síðustu viku og ef bókhaldið mitt er nógu gott þá þarf ég að vinna aukalega 6 tíma í þessari viku. Stefnan er tekin á bólið snemma í kvöld.